Eraberritu ala hil

Aste osoa lanean eman ondoren, zapatu goiza ere nick prestatzen: tak-tak-tak-takakakatakatak

2009a amaitzerako hobetzekoen zerrenda luze bat bagenuen, eta Rubenek oso argi zuen: formatuak astindu handi bat behar zuen. Eduki laburragoak behar genituen, eta erritmo biziagoa. Horrela, albiste laburrak eta ‘webkulturak’ sartzea erabaki  genuen, web kulturaren inguruko pieza laburrak, minutu pare batekoak. Hasieratik kaotiko samarra zen lan antolaketa ere apur bat ordenatzea erabaki genuen, eta edukiak lantzeko erritmo eta epe jakinak jartzea, ordura arte bizi ginen anabasa hura apur bat ordenatzeko ahaleginetan…
Emaitza? Tira: saioak berak eskertu zuen formatu aldaketa, nire ustez. Ordura arte hamar-hamabi minutuko pasako elkarrizketak zirenak 6-7 minutura ekarri genituen, eta saio bakoitzeko askoz ere eduki gehiago sartu: asteko albisteak, webkulturak, bitxikeriak. Saioa dinamikoagoa zen, bai, baina edukiak ‘erretzeko’ kapazidadea ere biderkatu egin zuen… eta lan erritmoaz zer esan: albisteak ‘freskoak’ izateko (hau da, aste batetik besterakoak gehienez) azken-azken orduan idatzi behar ziren, gaupasa amaitu ezinetan editatu, saioak ETBn ‘in extremis’ entregatu, emisio ordua baino lehentxeago, hango ‘ingesta’ saileko langileen haserrea (arrazoi guztiarekin) piztuz…

Taldea handitzeko ordua

Gero eta argiago zegoen lan-taldea indartu beharra zegoela erritmoari eutsi ahal izateko. Garazik Madril aldera alde egin zuen, eta edizio lanak egiteko Bittor Gonzalez eta Eraitz Loiti gehitu ziren lan-taldera, eta Sara Gandara eta Arantza Garces bera ere erredakzio lanetan hasi ziren. Horrekin nahikoa ez eta, pixkanaka-pixkanaka, lan-taldea osatzen joan zen: bideogintzan sartuta zebilen Haritz Rodriguez ere kolaborazioak egiten hasi zen.

Ordurako, ETBn arazo ekonomikoak agertzen hasi ziren han eta hemen. Kultura kate gisa sortu zen ETB3ren izaera bera ere aldatzen hasi zen aurrekontuari aurre egin ezinda. ETB3ren hasierako ikurrak ziren saioak bata bestearen atzetik jausten hasi ziren: Martina eta Burp! bata bestearen atzetik joan ziren. Kalifornia ere Luis Mendizabalen erretiroarekin bukatu zen…

Nick ere bide beretik ez joateko aukera bakarra eman ziguten ETBn: saioa ETB2rako ere prestatzea, hartara aurrekontua kate bien artean banatzeko. Programak oraindik zeresana bazuela uste genuen, eta Rubenek zioenez, gazteleraz ere egitea nazioarteko publikora zabaltzeko aukera ere bazen. Proposamena onartu genuen.

Eta lana bikoiztu egin zen: aurkezpenak eta lokuzioak birritan grabatu, azpitituluak hizkuntza bietan jarri… . Saioak gero eta eduki-gose handiagoa zuen gainera, eta denbora behar izan genuen erritmo berrira egokitu arte. Presioa oso handia zen, eta horrek gorabeherak ekarri zituen taldera: Dabid Leon hasi zen edizio lanetan laguntzen, eta Libe Lombraña eta Emma Marin erredakzioan. Lokuzioak egiten zituen Urtzik alde egitea erabaki zuen, eta neu hasi nintzen offeko ahotsak haren ordez egiten, teknika baino gogo askoz ere gehiagorekin. Zorionez, azken denboraldiak Iker Bengotxearen ahotsarekin kontatu ahal izan dugu lokuzioak behar bezala egiteko

Esfortzuak merezi izan zuen: Vicent Partal, Bernardo Hernandez, Jennifer Preston, Jordi Ribas edo Laura Gomez bezalako pertsonaiak ekartzeko aukera izan genuen, eta elkarrizketatuen jatorrizko hizkuntza euskarazko azpitituluekin agertzeak zentzu gehiago hartu zuen. Buber saria ere jaso zuen saioak. Jolasten ere jarraitu genuen, eta jolasean sortu ziren twitter jarioa zuzeneko emisioan txertatzeko ideia,  loturak QR bidez txertatzekoa, pieza bat zeinu hizkuntzan ere ematea…

Agonia luze bat

Saioaren azken atalak, ordea, agonia luze bat izan dira: ETBren aurrekontu arazoek eta ildo aldaketek eraginda, azken denboraldiko saioak 2011ko udazkenean ekoitzi behar izan genituen, 2012ko hasieran emateko. Ordurako, ETB3 edukiz hustuta egon da praktikan, eta nabari-nabaria izan da hasieran nick inguratzen zuen programazioaren falta. Gehitu horri taldearen etsipen sentsazioa eta horrenbeste saioren ostean gai berriak topatzeko izan ditugun zailtasunak, denboraldia emititzen hasteko datarekin izandako dantza, askotan futbolarekin bat egin izana, eta saioak emititzeko ordenean izandako despisteak… eta beharbada ulertuko duzue zer zapore gazi-gozorekin geratu garen saioaren atzetik ibili garenok.

Balantze positiboa

Edonola ere, uste dut oso balantze positiboa egin daitekeela hiru urte hauetan egindakoaz. Hainbat puntu nabarmenduko nituzke:

• Telebistaren ohiko ekosistematik kanpoko talde bati bertan muturra sartzeko aukera eskertu behar diogu ETBri. Gorabeherak gorabehera, uste dut oso puntu freskoa ekarri diola horrek telebistari, eta taldea osatu dugun guztioi piloa ikasteko aukera ere eman digu. Sekula ez nuen pentsatuko telebista saio baten “koproduktore” gisa agertuko nintzenik!!!
• Esperimentuak gaseosarekin ez, baizik eta saioarekin egin ahal izan ditugu: Twitter zuzeneko emisioan sartzen lehenak izan gara Europan, eta ETBk berak ere aprobetxatu izan ditu esperimentu horren emaitzak. Europa mailako berrikuntza hori euskarazko saio batek egin izana saioa bera, ETB eta euskara bera ere jarri izan ditu mapan. Horregatik bakarrik merezi izan du.
• Sarelari eta proiektu asko ezagutarazteko aukera eman digu. Erdaldunak eta euskaldunak. Hemen pasadaz aipatzen dudan zubigintzaren alorrean emaitza onak eman ditu formulak… Bi komunitateek elkarren berri izateko behintzat balio izan du. Hasieran errezelo asko sortzen zizkidan hizkuntz trataera ‘naturala’-ren formulak hikuntz lubakiaren bi aldeak apur bat hurbiltzeko balio izan duela esango nuke (baina beharbada triunfalistegia izaten ari naiz!).

Enfin, amaitzeko besarkada handi-handi bat bidali nahi diet hemendik saioa aurrera ateratzen lagundu duten guztiei: Arantza, Urtzi, Garazi, Sara, Bittor, Eraitz, Libe, Emma, Dabid eta Ikerri… eta batez ere, ideiak aurrera egin zezan ahaleginak eta bost egin dituzten Cristina eta Rubeni. Sarritan kontrakoa eman zezakeen arren, ohorea izan da zuekin honetan jardutea!

Saioko lan taldearen zati handi bat, Buber saria jaso ostean tontoarena egiten: Ruben Sanchez (zuzendaria), lehen planoan, eta ezkerretik hasita Eraitz Loiti (errealizadorea), Emma Marin (erredaktore ohia), Cristina Fernandez (produktorea), ni neu (gidoilaria), Haritz Rodriguez (chicoparatodo!), Arantza Garces (aurkezlea) eta Libe Lombraña (erredaktorea). Falta dira: Urtzi Gartzia eta Iker Bengotxea (off ahotsak), Sara Gandara (erredaktorea, off ahotsa) Dabid Leon (errealizadorea) eta Garazi Rodriguez (errealizadore ohia)

Ausardia puntu hori

2008aren erdialdera izango nuen Ruben eta Crisen berri lehen aldiz: lostinbilbao.tv egiten hasi zirenean. Laneko kontuak tarteko, aurrez aurre ezagutzeko aukera ere izan nuen. Orduantxe jakin nuen Ruben berez katalana zela, euskaraz ez zekiela, baina hala ere ahalegina egiten zuela sarean egiten ari zena euskaraz ere izan zedin. Halaxe ezagutu gneuen lostinbilbao webtelebista: saioak erdaraz eta euskaraz grabatzen zituzten, ordura arte gure artean erabat berria zen irudi eta estiloarekin. Ez dut erreferentziak aurkitu, baina ondo gogoan dut hasi zirenean halako misterio moduko bat zabaldu zela internauta euskaldunon artean, bat baino gehiago ibili ginen “baina nortzuk dira hauek!?!” galdezka. Endogamiaren ajeak!

2009ko hasieran, Rubenen dei bat jaso nuen: jaio berria zen ETB3n proiektu bat aurkeztu behar zutela, eta nire iritzia jakin nahi zutela. Offeko ahotsak egiteko lagun bat ere nahi zutela, eta proba bat egin nahi zidatela horretarako. Internet eta IKTen inguruko saio dibulgatibo bat egin nahi zuten, eta sareko euskal esparruan (euskaraz zein gazteleraz) mugitzen den jendearen berri eman. Bi arazo handi zituzten: euskaraz ez zekiten apenas… eta interneteko euskal komunitatea oso azaletik ezagutzen zuten. Lan taldea kontu handiz osatu behar zuten hori gainditu ahal izateko.

Handik egun gutxi batzuetara, berriz ere deitu zidaten: ETB3k argi berdea emanda ziola proiektuari, edukiak ekoizten hasi behar zuten, eta nire kontaktua zutenez ba elkarrizketa egin nahi zidatela, bi edo hirugarren saioan ateratzeko. Berriz ere haiengana hurbildu eta, konturatu orduko, elkarrizketa eginda bai… baina saioko gidoilari izendapena ere banuen. Gogoratzen dut saiakera bat egin genuela Iturri jauna lan horretarako ‘engainatzen’… baina laster eman zizkigun kalabazak!

Argiak, kamera… ekin!

Saioa prestatzen hasi bezain pronto, beste laguntxo bat agertu zen tartean: nire barruko taliban txikia. Asaldatuta zegoen gaixoa: euskarazko saio bat egin behar genuela euskaldun osorik ez zuen lantalde batekin, proposatzen ziren elkarrizketatu eta gaietako askotan ere euskaldunik ez zegoela… Ruben-ek ordea, nahiko eskema garbia zekarren buruan. Hitz batean laburbildu zitekeen: naturaltasuna. Saioaren hizkuntza euskara zen, baina gonbidatuek euskaraz ez bazekiten, azpitituluak erabilita konpondu eta aurrera. Hizkuntzaren auzia ezin zen drama bat izan, eta saioak errealitatea islatu behar zuen. Talibantxoa ez zen oso konforme geratu, baina planteamenduari aukera bat ematea erabaki zuen.

Perspektiban ikusita, lehen denboraldia aurrera atera izana mirakulutik oso gertu egon zen. Lantalde “finkoa” Ruben, eta Crisekin batera, Garazi Rodriguezek osatzen zuen, eta horiekin batera hiru ‘satelite’ genbiltzan: Arantza Garces aurkezlea, Urtzi Gartzia lokutorea eta ni neu gidoilari eta zuzentzaile lanetan. Factoria barruko taldeak beste lan batzuekin uztartu behar zuen saioaren ekoizpena, eta Arantzak, Urtzik eta hirurok ere, berdintsu: gure eguneroko lanetatik aparteko orduetan ibiltzen ginen lanean. Testuak idazten -eta zuzentzen!- gaueko ordu txikietan,saioak editatu eta ETBra garaiz eraman ahal izateko gaupasa osoak egiten, grabazioak asteburuetan egiten, edukiak aukeratzeko bilerak ere desordutan egiten… Lo ordu asko kendu zizkigun lehen denboraldiak, eta lehen saiotik bertatik ikusi zen emaitzak asko zuela hobetzeko.

Ruben larruzko txuparekin grabatzen Getxon. Arantza manga motzean...

Baina kontzeptu orokorrak oso harrera ona izan zuen hasieratik. Crisek, Rubenek eta Garazik mimo handia jarri zuten elkarrizketak grabatu eta editatzean, eta besteok ere ahaleginak eta bi egin genituen emaitza ahal bezain borobila izateko. Ikusita daukat, esaterako, Arantza kale gorrian grabatzen, hotzak akabatuta eta txakur bat inguruan berari zaunka, eta hala ere batere keinu arrarorik egin gabe.

Eta, jakina, elkarrizketatuek beraiek ere besoak zabalik hartu zuten lantaldea. Editatzean jarritako mimo guztia alferrik zatekeen elkarrizketatuon jarrera bestelakoa izan balitz. Euskaldunen artean Pernan Goñi, Markos Gimeno, Mikel Iturbe, Goio Telletxea eta Ana Malagón, Igor Leturia, Benito Fiz, Maite Goñi, Gorka Julio, Marko Txopitea, librezaleko lagunak, Dabid Martinez eta Joseba Martos… pilo bat ate jo genituen, eta guzti-guztiak ireki zenizkiguten gustu handiz. Baldintza horietan, normala da azken emaitza goxo-goxoa izatea.

Eta talibantxoa?

Nire harridurarako, hizkuntzaren trataera ‘naturalak’ nahiko ondo funtzionatu zuen. Are gehiago: proiektu ‘euskaldunen’ ordezkariak gazteleraz agertzeak balio izan du batzuetan hizkuntz irizpideen inguruko eztabaida sustatzeko, eta eduki nagusiak euskaraz izateak Nick dut Nik-ek bere ‘fansub’ kasu puntualak ere izatea ekarri zuen hasieran. Niri neuri behintzat oso pozgarria iruditu zitzaidan euskaraz sortutako eduki bat erdaldunen artean halako interesa piztea…

(jarraituko du!!)

Jarto koadrilla galanta batu ginen azkenean SESISESI sarien banaketa egiteko. Nire espektatiba guztiak aise gainditu zituen hitzorduak eta,  beste behin ere, eskerrak eman nahi dizkizuet taula gainera zein azpira hurbildu zineten guztioi. (Eta hurbildu ez zineten beste askori ere bai!):

• Urko Aristi eta Yogurinha Borovari, MC lanak ezin hobeto egin zituztelako. Ekitaldian izan genuen giro apartaren meritua haiei dagokie zati handi-handi batean. Yogurinharen kasuan, gainera, erabat ezezagunak ginen aurretik eta, hala ere, bere burua eskaintzea majarada honetarako eskertu beharra dago. A zer artista parea!

Yogurinhak eta Urkok ezin hobeto gidatu zuten ekitaldia. Argazkia Jozulinena da

• Luistxo Fernandez ere artista gonbidatuen artean agertzen zen kartelean, eta erabaki zuzena izan zen epigrafe horretan kokatzea. Umore kaustikoaz kontatu zizkigun sarea + euskaldunak + sexuaren inguruko hainbat kontu… baina hobe azalpenak berari zuzenean irakurtzea . Bere hitzalditxoak ere meritu bikoitza izan zuen, erdi gaixorik etorri zitzaigulako. Trukean orgasmatronmasajeadorea lortu zuen zozketan. Justizia poetikoa?
  

  Beste argazki hau ere Jozulinena da...

• Eta zer esan Josu Bergaraz? Kezkatuta etorri zitzaigun, bere estiloak bat egingo ote zuen ekitaldiaren ‘tonoarekin’. Baina primeran aritu zen, eta Sesisesi, trololo, euskaldun eta bero kanta idazteko hartutako lana ezin da diruz ordaindu!

Click here to view the video on YouTube.

• Zozketarako opariak ere lagunek emandakoak dira:
• Markos Gimeno Zerorajasoak, 11 hizpilu postal bilduma eta berak diseinatutako bi kamiseta utzi zizkigun. Pena bera ere bertan izateko aukerarik ez izatea!
• Euskarabilak, Basauriko euskaldunen elkarteak, urtero egiten duen ipuin erotiko lehiaketan jasotako lanen bilduma bi jarri zituen.
• Kaixomaitia.com-ek, ekimen osoa babesteaz gain, bi lagunentzako afaria eskaini zuen, The Morgan Kompany jatetxean. Bukaeran jan genituen pintxoak, eta banatu gneituen bi sari nagusiak ere, Kaixomaitiari eskertu behar dizkiogu.

Sesisesienak

Inkesta hastean, Kaixomaitia.com-eko xerifa den Iñigo Arandiak bi lagunentzako afari bana eskaini zuen, neskarik eta mutilik bozkatuenarentzat.  Beñat Sarasola eta Eider Madina izan ziren boto gehien jaso zituzten hautagaiak, baina, sari banaketara hurbildu ez zirenez, ekitaldian zeuden bozkatuenen artean banatu genituen sariak:

• Mutilena Iñigo Arandiak berak eraman zuen. Berak, hala ere, sariari uko egin (tongo akusazioak sahiesteko) eta niri eskaini zidan. Kontatuko dizuet zer moduz afaltzen dudan! Beste behin ere, eskerrik asko!!!
• Neskena Eider Alkortari eman genion. Frustatu samar ikusi genuen Eider, saria bi sesisesienek elkarrekin afaltzea zela uste baitzuen. Baina tira, seguru gaude probetxua aterako diola afari txartelari Maite Goñi ere bazegoen nominatuen artean, eta, hain zuzen ere, berak irabazi zuen bertaratutakoen artean zozketatu genuen afaria (hori zoriz gertatu zen hala, palabritadelniñojesus!). Hona Eider saria jasotzeko momentuan:
  

  

  Click here to view the video on YouTube.

Last but not least

Amaitzeko, ezin aipatu gabe utzi ekitaldirako kartel ederra egin duen Goio Telletxeari; eta ekitaldian bertan aipatu ez arren, logistika eta antolakuntza lanetan nirekin batera aritu diren Jozulin eta Bontxiri. Baita, noski, inkestan parte hartu, AP8a zeharkatuta ere hurbildu zineten guztioi, eta ekitaldian egoteko gogoa bai baina aukerarik izan ez duzuenoi. Lasai, laster hasiko gara hurrengoa pentsatzen!

Zer egin behar duzue abenduaren 27ko iluntzean? Ezertxo ere ez, ezta?

Bueno, ba nik plan bat proposatzen dizuet: animatzen bazarete, Bilboko Kalderapekon geratzea, iluntzeko 20:00etatik aurrera, #sesisesi bozketaren irabazleak jakinarazi eta elkarrekin barretxo batzuk egiteko. Nahi izanez gero, ondoko orrian duzue plan zehatzagoa eta izena emateko bidea (bai, izena eman beharra dago, lojistika kontuak, badakizue!)

Baina, zer inbento klase da hau?

Batzuk despistatu samar ikusi zaituztedanez, beharbada komeni da #sesisesi kontu hau nondik datorren, labur-labur:

• Azaroaren 10ean, Espainia mailako politikaririk sexyena Urkullu zela zioen inkestaren emaitzen berri izan ondoren, inkesta bera internauta euskaldunen alorrera ekartzea bururatu zitzaidan.
• Inkesta argitaratu eta gutxira, KAIXOMAITIA.COMeko lagunek saria eskaini zuten bozkatuenentzat.
• Egun gutxi batzuetan, 168 lagunek bete zuten inkesta. Bana erantzunen dispertsioa oso handia izan zen, eta bigarren erronda bat abiatu genuen, lehenengoan bozka bi edo gehiago jasotako hautagaiak soilik kontuan hartuta. Zerrenda horretan, 13 gizonezko, 12 emakumezko eta EuskalTroll zeuden.
• 121 lagunek erantzn zioten bigarren galdeketa horri, eta erantzun horiek erabaki dute nortzuk diren internauta euskaldunik sesisesienak. Hori jakinarazteko egingo dugu 27ko merendola.

EKitaldiaren behin-behineko kartela, LaPersonnalité-ko Goio Telletxea lagunak sortutakoa. Egin klik handiago ikusteko!

Ezin aipatu gabe utzi…

Lorategi hau muntatzen lagundu duten/laguntzen ari diren jarto guztiak. Alegia:

• Kaixomaitia.com eta/edo Iñigo Arandia jaun txit gorena,, lehen pausua ematera bultzatzeagatik.
• Jozulin jaun txit jartoa eta Benito jaun txit altua, lorazaintza lanetan hasieratik sartu direnak.
• Yogurinha Borova handia, ezezagun batek gau ilun batean aldez aurretik abisatu gabe deitu eta majarada hau guztia kontatu ondoren, laguntzeko prest azaltzeagatik.
• Urko Aristi, aurkezle lanak egiteko deitu gabe ere prest zegoela esateagatik .
• Josu Bergara, kantatu bakarrik ez, okasiorako kantu berezi bat ere sortzeko lanak hartzeagatik!
• Goio Telletxea, kartel estiloso eta ederrarengatik. LaPersonnalité rulez!
• Markos Gimeno, zozketatzeko material palindromiko ezin ederragoa ia eskatu gabe ere eskaintzeagatik
• Kalderapeko, lokala uzteagatik.
• Bozketan aipatuta agertu eta, kontu honekin guztiarekin ados ez egonda ere, sekulako pitotea muntatu beharrean, kritika zorrotz baina argumentatuak pribatuan eta aurrez aurre egin dizkidazuenei. Diplomazia eskertzen da, benetan!
• Inkestatan parte hartu duzuen guztiak, noski!

Enfin, zerrenda luzatzen joango da denborarekin… baina momentuz horrelaxe geratuko da!

Kartutxoaren xehetasunak hauexek dira:

Berri-berriak, haisuek!!!

ORINK OR-ET052 koloreko tinta kartutxoa

EPSON markako modelo hauetarako balio du:

• STYLUS COLOR:
• 400/440/460/600/610/640660/670/740/760/800/850/860/1160/1520
• STYLUS SCAN:
• 200/2500/2500PRO

Baten batek nahi al du? Hala bada, erabili kontaktu formularioa mezutxo bat bidaltzeko! Iraila hasierarako inor animatzen ez bada, zakarretara bota beharko dut! :/

PD.: Ikusi dudanez, besteren bat ere animatu egin da behar ez dituen gauzatxoak oparitzera! Zer iruditzen zaizue Twitterren #doparit etiketa erabiltzen badugu horrelakoak iragartzeko?

Orain gehienok oporretan zaudete (bisita kontagailuan ere argi eta garbi ikusten da, ez esan gezurrik!), eta beraz ospakizuna irailerako uztea pentsatu dut. Bi sari ezin ederragoak zozketatuko ditut orduan, eta horrela opor osteko sindromea ere samurrago pasatuko dugu denok, ezta?

Sariak, nola ez, bi tableta izango dira, bi NotPad, hain zuzen ere. Eskuko gailu hauek sistema eragile askea daramate, ti-ta abiarazten dira, eta lehiakide guztien markak hausten dituzte energia aurrezteari dagokionez. Aste honetan iritsi zaizkit eta gaur ibili naiz haiekin apur bat trasteatzen. Hauek dira:

NotPadak, webgune hau bera erakusten, orizontalean eta bertikalean (mobile mode)

Txuloak, ezta? Orain pentsatu behar dudan bakarra da zer joku mota antolatu zozketan parte hartu nahi duzuenontzat… mmm… ideiarik bai?

Baina oraingo honetan ez dut gastutan erreparatu, eta hor ondoko argazkian ikusten duzuen NotPada izango da saria. Eta ez bat, bi baizik!!!

[EGUNERAKETA] Uste nuen esanda nuela, baina ikusten dudanez, ez nuen idatzi: zozketan parte hartzeko zeozer egiteko eskatu dizuet, noski! Baina badakidanez orain denok oporretan zaudetela, irailerako utziko dugu ‘jolasa’. Ondo-ondo aprobetxatu abuztua e?

Areto honen itxura edozein kikiltzeko modukoa da

Urduri-urduri iritsi nintzen ostegunean Miramonera. Lehen aldia zen hain publiko handi baten aurrean jarri behar nintzena eta bueno, areto horren konfigurazioak ez du asko laguntzen, egia esan. Kontestu horretan, asko eskertzen zen UEUko lagunen h/jarrera ireki eta adeitsua, lehenengo momentutik bertatik alde egin arte uneoro egon baitziren kabletxo bat botatzeko prest.

Alboko argazki horretan ez da ikusten, jardunaldia hasi baino lehenagokoa baita. Baina zirraragarria zen Bilkuran bildutako jende andana ikustea. Are zirragarriagoa, Iñaki Alegriak itxieran esan zuen moduan, kontuan izanda haietako asko ezezagunak zirela, aurpegi gazte eta berriak. Beste garai batean ez bezala, dagoeneko ezinezkoa da informatikan euskaraz dabilen mundu guztia ezagutzea. Eta hori oso seinale ona da.

Gorka Julio: sareak ikuspuntu sozialetik

Konturatu orduko, hasteko ordua iritsi eta, saioaren aurkezpenaren ondoren, Gorkak hartu zuen hitza. Sekulako inbidia ematen didan patxada eta solturarekin, sare sozialen papera aztertu zuen ikuspuntu sozialetik. Erdi txantxetan eta entzuleok ia-ia enteratu gabe, baina kontzeptu eta teoria asko eta oso interesgarriak azaldu zizkigun. Eta, nola ez, sare banatuen apologia eta demo bat egiteko ere aprobetxatu zuen. Bere aurkezpena porrot handi batekin amaitu eta horrela nirea txukuna zelako irudia zabaltzeko asmoz, sareko kablea kendu nion bere ordenagailuari… baina arin konturatu zen kabroia, eta ti-ta konpondu zuen. Aurkezpena ikusi eta entzuteko gogoa baduzue, bideoz jasota dauka Nagore Vegak Zentik blogean.

Zulo Beltza

Kale honetan gora eta behera (puisarriba eta puisabajo esaten dute bertan) ematen nituen udak txikitan.

Informatikari Euskaldunen Bilkura esan nahi du IEB-k; eta ni ez naiz informatikaria. Euskalduna naizen ala ez ere eztabaidagarria izan daiteke euskal identitatearen inguruko eztabaida sutsuak ditugun garai hauetan. Gauzak horrela, barkamena eskatzea besterik ezin nuen egin, neurri batean behintzat nik hitzaldia ematea ‘iruzurra’ edo izan zitekeelakoan

Hori esanda, arnasa hartu, begiak itxi eta prestatua neukan eskeman amildu nintzen. Bai, amildu: salto egin eta grabitatearen indarrak arrastatu ninduen nahi izan zituen haitzetan barrena. Horrelakoetan beti gertatzen zait: eskema hamabost egun aurretik lantzen hasita ere, hasten naiz hitz egiten eta ez dakit non bukatu behar dudan.

Ideia nagusia interneteko euskarazko produkzioa zientzia fikziozko pelikuletako zulo beltz horietako baten antzekoa izan daitekeela zen: hots, euskaraz egiten dugunak, egiten ari garenak, baduela indarra euskaldunak zein erdaldunak bertara erakartzeko. Azpi-ideia bat ere bazegoen: gauza gehiago eta hobeto egin daitezkeen arren, egiten ari garenak bere eragina baduela, eta pozik egoteko arrazoiak badirela. Ez dakit zuek, baina ni behintzat apur bat nekatuta nago horrelako topaketetan beti egiteko daukagunaz entzutea. Egin dugunaz eta egiten ari garenaz hitz egiteko gogoa nuen.

Eta halaxe egin nuen. Neure esperientzia pertsonaletik abiatuta: gurasoak erdaldunak izanda, eta herri erabat erdaldunean bizi izanda, internetek ez kalean eta ez etxean aurkitzen ez ditudan aukerak eskaintzen dizkit harreman sare euskalduna mantentzeko. Eta ez dut uste kasu bakarra naizenik. Ikuspuntu pertsonaletik, beraz, zulo beltzaren eremu grabitatorioak euskaratik gertu mantentzen nau.

Adibide kolektiboetara jo nuen gero, euskaratik beste hizkuntzen hiztunak erakarri dituzten ekimenetara: Gaurko Hitza, tropela, euskalporn (tweet bilduma, estatistikak) eta nickdutnik-en retroinformatika saioa aipatu nituen, baina seguru nago adibide gehiago ere badirela. Eta bukaeran hasierako ideia errepikatua: guazak naturaltasun guztiarekin egin ditzakegula euskaraz, eta interesgarriak badira lortuko dugula jende gehiago gugana hurbiltzea. Euskal Herria 2.0 jardunaldietan defendatu zuten 1+3 formula ondo dagoela, baina ez dela posible ez beti, ezta mundu guztiarentzat ere.

Baten bat hurbildu zitzaidan gero, esanez bera ez zela hain baikorra eta bere ustez arrisku handia dagoela sareko jardunak euskarazkoa irensteko. Argi dago hori ere gerta daitekeela, baina nire ustez, gertatzea nahi ez badugu, funtsezkoa da lanean jarraitzea, sortzen eta gure arteko ehuna josten.

Jendea motibatu beharra dago horretarako. Oso ondo dago azaleraztea non ditugun hutsuneak eta zer falta dugun egiteko, baina hori bezain garrantzitsua da egiten dugunaren balioa ere noizean behin azaleraztea, bestela nekez animatuko baita jendea ezer egitera. Arriskuak badira, noski, eta argi dago ‘inguratuta’ gaudela. Baina horren izenean amore ematen badugu, orduan bai, egureak egin du, ezta?

Enfin, hemen utzi dizuet aurkezpena. Azalpenik gabe ez da oso garbi geratzen baina tira… interes berezia duenak Nagorek Zentik.infon egin duen bideo kronikatik jarrai dezake azalpena

Online ospea, SEO, SMO eta abarrak

Ondoren Iñaki Lakarra eta Eider Fernandezen hitzaldiak etorri ziren. Online ospeaz eta monitorizazioaz aritu zen lehena, eta SEO eta SMO kontuez bigarrena. Iñakik adibide bat erakutsi zuen, egunkari batek nola aldatu zuen titularra hasierakoak sarean jaso zituen komentarioen ondoren… eta guri edo gure marjari buruz sarean zer esaten ari den jarraitzeko hainbat tresna erakutsi zizkigun: Swotti, 123people, howsociable eta socialmention.

Bilatzaileetan eta sare sozialetan isla egokia izateko moduaz aritu ziren biak ala biak. Eta kezka bat etorri zitzaidan burura: batez ere hdabide handietan, SEO eta SMO helburuek noraino eragiten dioten estiloari, eta bisita edo klik gehiago lortzeko helburua noraino jarriko den geratu dena behar bezala kontatu behararen gainetik. Bere garaian GAUR8n kontatu nuen kasua etorri zitzaidan burura: nola komunitae musulmanak New Yorken ireki behar zuen zentru zibikoa, halako batean “Zero Guneko meskita” bihurtu zen SEO tekniken eraginez, eta horrek iritzi publikoan zer eragin izan zuen. Baina kazetarientzako eztabaida iruditu zitzaidan gehiago, informatikari euskaldunentzat baino!

Sobera hartzen duenak…

Juanan Pereira Babelium aurkezten (argazkia: UEUren Facebook taldea)

…gaizki tinkatzen du, (Gotzon Garatek dixit), eta handik aurrera arreta gutxi eskaini ahal izan nion Bilkurari :/. Nickdutnik-eko lagunekin geratua nengoen aukera baliatu eta han zebiltzan hainbat proiekturen egileei elkarrizketak egiteko, eta halaxe joan zitzaian eguna: Josi Sierra showmanaren Zortzigarren Lurraldearen aurkezpena entzun ondoren, EKEko lagunek ere euskal munduak erakutsi zikizguten, eta bertan parte hartzeko gonbitea luzatu.

Horien ostean, ahozabalik utzi ninduen hasieran (aitortu behar dut) ezer askorik esaten ez zidan Babelium proiektuaren aurkezpenak. Komunikatzaile paregabea iruditu zitzaidan Juanan Pereira, eta oso ondo transmititu zuen Babelium Proiektuak, azken produktuan ez ezik, sortzeko prozesuan ere duen garrantzia: bertatik %100ean garatutako proiektua izatea, software librea izatea, doakoa izatea, dituen zailtasun teknikoei irtenbidea ateratzeko moduak hemendik garatu izana… Luze jardun genuen harekin kamaren aurrean, eta uste dut erreportaje polita aterako dela. Bitartean, hemen ikus dezakezue aurkezpenean erabili zuen euskarria.

Handik aurrera jenfea elkarrizketatzen ibili nintzen Nickdutnikrko lankideekin: berbaldi luzea izan genuen IKASYS HOME proiektuaren inguruan Oihan Odriozola eta Maite Gomezekin, eta Fran Bodegorekin ere hitz egin genuen IKASPLAY enpresari eta Mate-K zein Kiribil jokoei buruz.

Beste batzuk ere agendan utzi behar izan ditugu, hurrengo baterako, hala nola INDET proiektu interesgarria, edo guifi.net-en ebanjelizazio lanak egiten dabiltzan Joseba eta Dabid lagunak… baina bueno, horiek ere laster harrapatuko ditugu, jeje Bide batez, meme interesgarria sortu du Dabidek bere blogean, galdetuz nolakoa izan beharko lukeen software librearen euskal behatokia. Zeozer pentsatu beharko, ezta?

Ongi eta gaizki esanak

Tira, dezente luzatu naiz dagoeneko eta uste dut jende guxi iritsiko dela hau irakurtzera, baina enfin. Zorionak IEB11ren antolatzaileei lortu zuten edukien kantitate eta kalitatearengatik, eta batez ere sortu zuten giro ezin atseginagoagatik! Eta parte hartzaileei ere bai, noski: harrotasun puntu bat ere ematen du hainbeste gauza egiteko gai den komunitate baten parte sentitzea, ezta? Ni neu behintzat hurrengo edizioa ailegatzeko irrikatan geratu naiz!

IEB11n esandakoen laburpena nahi baduzue, hainbat bide daude etiketaren jarraipena egiteko:

• Twitterreko artxibo zehatza.
• Paper.li ‘egunkaria’.
• IEB11 etiketa Slideshare zerbitzuan
• IEB11 etiketa Googlen

Badakizue urte berriarekin batera norbere bizimoduan aldaketa iraultzaileak egiteko erabakia hartzen dela, eta nik ere horrelako batzuk hartu ditut, tartean denbora libre gehiago bilatzea. Euskadi Irratian apur bat formaldu dira azken boladan edukiak sarera igotzeko kontuetan, eta blogarien solasaldia astero-astero aurki daiteke haien webgunean.

Beraz, dagoeneko ez du zentzu handirik neuk ere saioak grabatu eta sarera igotzeko lana hartzeak. Aurrerantzean, beraz, diferituan entzun nahi duzuenoi zuzenean Euskadi Irratiaren webgunera edo Feed43 erabiliz sortu dudan RSSra jotzeko eskatu behar dizuet, nik igandetako bermuta hartzeko tartea hartzen dudan bitartean, jeje. Barkatu ergozpenak!

Enfin, kontuak kontu, hona aurtengo (bueno, iazko) interneteko euskal ekarpenik onenak, zuek bozkatu duzuenaren arabera. Zorionak guztioi, eta hasi 2011rako proiektu berriak prestatzen, eh?

Zorionak zerrenda honetan lekutxoa lortu duzuenei eta, nola ez, hautagai gisa ere proposatuak izan zaretenoi! Jakinmina baduzue, eskuragarri duzue bozketen zerrenda osoa (iazkoa barne!)